H Εκκλησία του Δήμου

Η Εκκλησία του Δήμου ήταν η κύρια δημοκρατική συνέλευση στην αρχαία Αθήνα, και πραγματοποιούνταν στο λόφο της Πνύκας, στην Αγορά ή στο Θέατρο του Διονύσου. 

Η συνέλευση ήταν ανοιχτή σε όλους τους άρρενες πολίτες (που είχαν πολιτικά δικαιώματα) με ηλικία μεγαλύτερη των 18 ετών, και καθιερώθηκε από τον Σόλωνα το 594 π.Χ.. Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. έως και 43.000 Αθηναίοι πολίτες συμμετείχαν στη διαδικασία των αποφάσεων της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Έπειτα από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο όμως έχασε παροδικά τη δύναμή της. Την περίοδο μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, για να διευκολύνονται όσοι δεν ήταν αρκετά εύποροι ώστε να μπορούν να ξοδέψουν ένα μέρος του χρόνου τους μακριά από το σπίτι και τη δουλειά τους, θεσπίστηκε μισθοφορία για τις συνελεύσεις της Εκκλησίας του Δήμου (1 οβολός περί τα 400 π.Χ. )

Πριν αρχίσει η συζήτηση των θεμάτων, γινόταν θυσία και προσευχή και ειδικοί υπάλληλοι, με το αίμα των χοίρων που θυσιάζονταν, σχημάτιζαν γύρω από τους παρευρισκομένους έναν ιερό κύκλο, ενώ ο κήρυξ επαναλάμβανε δυνατά την προσευχή προς τους θεούς, που ο γραμματεύς απάγγελλε, ώστε να ευλογήσουν οι θεοί τους πολίτες, για να πάρουν σωστές αποφάσεις.

Αρμοδιότητες 

Η συνέλευση ήταν αρμόδια για γενικά θέματα της πόλης, αλλά και για την κήρυξη του πολέμου, τις επιλογές στρατιωτικής στρατηγικής, και της εκλογής στρατηγών και άλλων ανώτερων αξιωματούχων. Η Εκκλησία συνερχόταν σε 4 τακτές συνεδριάσεις στη διάρκεια κάθε πρυτανείας, άρα 40 φορές το χρόνο. Η πρώτη από τις 4 συνεδριάσεις κάθε πρυτανείας λεγόταν "κυρία Εκκλησία". Ωστόσο, γίνονταν και έκτακτες συνεδριάσεις (σύγκλητοι).

Οι εργασίες άρχιζαν νωρίς το πρωί και τελείωναν με τη δύση του ηλίου. Αρμόδιος ήταν ο επιστάτης των πρυτάνεων, ο πρόεδρος της συνεδρίασης. Τον βοηθούσαν ένας κήρυκας κι ο γραμματέας της Βουλής. Η ημερήσια διάταξη για την εκκλησία του δήμου γινόταν από την Βουλή. Οι ψηφοφορίες γινόντουσαν με ανάταση του χεριού. Δικαίωμα λόγου είχαν μόνο Αθηναίοι πολίτες.

 Οι αρμοδιότητες, που είχε, σχετίζονταν µε:

1. την εκλογή αρχόντων

2. νοµοθετικά – διοικητικά θέµατα

3. τον καθορισµό της εξωτερικής πολιτικής (διεξαγωγή πολέµου ή ειρήνη, σύναψη

συµµαχιών, διπλωµατικές σχέσεις)

4. την επιβολή έκτακτης φορολογίας σε περίοδο πολέµου

5. την εκτέλεση δηµοσίων έργων

6. την απονοµή ή στέρηση της ιδιότητας του πολίτη

7. την επέµβαση σε θέµατα σοβαρής καταδίκης (εισαγγελία) και σ’ αυτά που

αφορούσαν την ασφάλεια του κράτους

8. τη δηµοσίευση ψηφισµάτων που είχαν ισχύ νόµου.

Αντίθετα με την  Απέλλα όπου ο πολίτης µπορούσε µόνο να εγκρίνει ή να απορρίψει µια πρόταση ψηφίζοντας δια βοής,  στην Εκκλησία του Δήμου, ο πολίτης είχε το δικαίωµα υποβολής προτάσεων για συζήτηση.

Κάθε πολίτης είχε δικαίωμα να ζητήσει τον λόγο, για να κάνει παρατηρήσεις. Τον 5ο αι. όμως παρενέβαιναν κυρίως και προέβαλαν τις απόψεις τους οι αρχηγοί ή τα στελέχη των κομμάτων. Πάντως, εκείνος που θα πρότεινε οτιδήποτε, έπρεπε να έχει συνείδηση της ευθύνης του και να προσέχει πολύ τις εισηγήσεις του, εφόσον μπορούσε με τους λόγους του να παρασύρει τον δήμο. Γι' αυτό στα ψηφίσματα γινόταν μνεία του ονόματος εκείνου που είχε κάνει την πρόταση για το θέμα («ο τάδε είπεν»), οπότε ήταν δυνατόν, αργότερα, αν η εισήγησή του δεν ήταν σωστή, να τιμωρηθεί.

πηγές: Ελλήνων Δίκτυο και Wikipedia/Εκκλησία του Δήμου

Η Αθήνα του Περικλή

Ο Περικλής και η αθηναϊκή Δημοκρατία

1. Διαβάστε το άρθρο Ο Περικλής και η αθηναϊκή Δημοκρατία και απαντήστε στις ερωτήσεις που ακολουθούν. 

2. Δείτε την παρουσίαση Το πολίτευμα και η κοινωνία στα χρόνια του Περικλή

το πολίτευμα και η κοινωνία της αθήνας στα χρόνια του περικλή from Anastazzzia

πηγή εικόνας 4701 ek

3. Δείτε επίσης την παρακάτω παρουσίαση  για να γνωρίσετε το θεσμό των λειτουργιών. 

ας ταξιδέψουμε στην αθήνα του περικλή. from ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ

Η συμμαχία της Δήλου - 478 π.Χ.

1. Η Συμμαχία της Δήλου - η Συμμαχία όργανο της αθηναϊκής ηγεμονίας from Kvarnalis75

Το 471 π.Χ. ο Θεμιστοκλής εξορίστηκε με την κατηγορία του μηδισμού. Τι είναι ο μηδισμός; 

Από το 1952 η Ελλάδα συμμετέχει σε μια στρατιωτική συμμαχία γνωστή ως ΝΑΤΟ

Αρχιτεκτονική αρχαίων ελληνικών ναών

Ρίξτε μια γρήγορη ματιά στην αρχιτεκτονική των αρχαίων ελληνικών ναών

Για να  δείτε την παρουσίαση σε πλήρη οθόνη ανοίξτε το σύνδεσμο: Αρχαίοι ελληνικοί ναοί


Δείτε τώρα το βίντεο με την ψηφιακή αναπαράσταση της Ακρόπολης

Αρχαϊκή εποχή: Γράμματα και επιστήμη

αρχαϊκή τέχνη-γράμματα from katerina Prokopiou

Ηράκλειτος

Ηράκλειτος (~544-483 π.Χ.). Γεννήθηκε στην Έφεσο, γιος του Βλόσωνος με καταγωγή από βασιλική οικογένεια και ήταν σ' όλο το βίο του αντίπαλός του όχλου και της δημοκρατικής παράταξης. Υποχρέωσε σε παραίτηση τον αντίπαλο της ολιγαρχίας Μελανκόμα και εναντιώθηκε στην (αποτυχημένη) ιωνική εξέγερση των δημοκρατικών κατά των Περσών. 

Για τους Εφέσιους συμπολίτες του που εξόρισαν τον καλύτερο Εφέσιο, τον Ερμόδωρο, έλεγε ότι πρέπει να κρεμαστούν όλοι αυτοβούλως και να παραδώσουν την πόλη στους ανήλικους. Οι δημοκρατικοί Εφέσιοι αποφάσισαν την εξορία του Ερμόδωρου με το σκεπτικό ότι, από τους Εφέσιους δεν μπορεί να υπάρχει ένας καλύτερος των άλλων και, αν υπάρξει, όχι στην Έφεσο και όχι μεταξύ των Εφεσίων! Ο Ηράκλειτος απαντούσε ότι ένας είναι σημαντικότερος από 10.000, αν αυτός είναι ο καλύτερος. Καλύτερος είναι δε εκείνος που προτιμάει την υστεροφημία από την παροδική δόξα. 

Η φιλοσοφική αντίληψη του Ηράκλειτου ήταν αντίθετη με την παραδοσιακή θρησκεία και στηριζόταν στις αριστοκρατικές αρχές. To αντικείμενο της φιλοσοφίας του δεν είναι η υλική αρχή αυτού του κόσμου αλλά ο εσωτερικός ρυθμός, ο Λόγος για τον οποίο ο κόσμος κινείται και ρυθμίζεται. 

Ο Ηράκλειτος είναι ο φιλόσοφος του αιώνιου γίγνεσθαι. Η κίνηση αυτή του γίγνεσθαι εκφράζεται με την συνεχή ροή του ποταμού που ολοένα ανανεώνεται. (Πηγή: Biblionet/Ηράκλειτος)

«Δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στον ίδιο ποταμό» επειδή ανά πάσα στιγμή ο ποταμός αλλάζει, οπότε ποτέ δεν είναι ο ίδιος ποταμός. (Πηγή: Wikipedia/Ηράκλειτος)

Μέσα στον Λόγο, ο Ηράκλειτος, δένει ένα μόνο υλικό στοιχείο, το πυρ. Η ύπαρξη του πυρός δημιουργεί μαζί με τον Λόγο ένα κόσμο άπειρο, άναρχο, ανώλεθρο, αυτορυθμιζόμενο που μετατρέπεται σε ποικίλες μορφές. Ο κόσμος αυτός είναι η αρμονία των αντιθέσεων. Οι αντιθέσεις δημιουργούν την ενότητα των πάντων με τη σύνθεση τους. 

Πολλές από τις δραστηριότητές του Ηράκλειτου ήταν αινιγματικές και η φιλοσοφία του ερμηνευόταν δύσκολα, γι' αυτό ονομάστηκε "σκοτεινός φιλόσοφος". Όταν παρουσιάστηκε στο σώμα του υδρωπικία, χώθηκε στην κοπριά ενός βουστασίου, ώστε η εκλυόμενη θερμότητα να απορροφήσει τα υγρά από το σώμα του. Σ' αυτή την κατάσταση πέθανε σε ηλικία 60 ετών. Από το έργο του "Για τη φύση" διασώθηκαν μόνο αποσπάσματα. 

Όταν ο Σωκράτης διάβασε το έργο του Ηράκλειτου είπε "... αυτά που κατάλαβα είναι σπουδαία, νομίζω όμως ότι είναι εξίσου σπουδαία και αυτά που δεν μπόρεσα να καταλάβω". Το γνωστότερο από τα αποφθέγματα του Ηράκλειτου "τα πάντα ρει", αποδόθηκε σ' αυτόν από τον Πλάτωνα, δεν βρέθηκε όμως σε κάποιο από τα διασωθέντα αποσπάσματα του έργου του. (Πηγή: Biblionet/Ηράκλειτος)

"Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ'αυτό μένειν" σημαίνει ότι όλα είναι ρευστά και τίποτα δεν μένει το ίδιο.